W

Wandeling langs pittoreske bergmeertjes bij Alpe d’Huez

Wandelen bij Alpe d'Huez

Alpe d’Huez staat niet bekend als een van de meest pure plekken in de Franse Alpen. Groot was mijn verbazing dan ook toen we dichtbij maar tegelijk ver weg van alle grote appartementencomplexen en metalen skiliften een verstild en natuurlijk plekje vonden.

Na een half uurtje schier eindeloos haarspeldbochten draaien, eenentwintig in totaal, – met in ons kielzog stevig stoempende amateurwielrenners – arriveren we in het skigebied van Alpe d’Huez. Wanneer we over de met veel asfalt dichtgeplamuurde berghelling rijden is amper voor te stellen dat er hier nog zoiets als natuur te vinden is. Maar we rijden onverstoorbaar verder door het dorp op weg naar onze bestemming. Na het achterlaten van de bebouwing gaat het over een smal bergweggetje, en ineens verruilen we de betonnen appartementen voor grazige groene weiden.

We volgen de als ‘Route des Lacs’ bekendstaande weg gedurende een kilometer of vier en komen na wat heen en weer en op en neer geslinger aan bij een kleine parkeerplaats. Rechts van ons een alpenchalet met restaurant, waar zowel ‘s zomers als ‘s winters je hongerige maag gevoed kan worden met typische Franse berggerechten als tartiflette en tarte aux myrtilles. Vanaf de parkeerplaats is het eerste meertje al te spotten, het Lac Ronde, dat niet voor niets zo heet.

Boucle

Het wandelpad voert ons in een lus, of boucle , zoals de Fransen zeggen, langs een zestal meertjes, de een wat groter dan de ander. We lopen het rondje tegen de klok in, om zo het in mijn ogen mooiste meertje, het Lac Noir, voor het laatst te bewaren. Het hele rondje neemt zonder pauzes zo’n één uur en driekwartier in beslag en telt tweehonderddertig meter hoogteverschil. Een mooie inloopwandeling dus, als je net in de streek gearriveerd bent.

Pas aan het uiterste eind van het rondje krijg je het idee dat je in een skigebied bent, door de aanwezigheid van een enorme skilift, de Arpette. Maar die keer je snel genoeg weer de rug toe, om in tegengestelde richting terug te lopen naar het beginpunt. Bij het zien van het laatste meertje, het Lac Noir, besluit ik meteen later die week nog een keer naar deze plek terug te keren, maar dan op een avond. De zon gaat hier namelijk precies achter het meer onder, waardoor het een prachtige fotospot is voor zonsondergangen.

Wil je deze route ook wandelen? Je vindt deze wandeling bij Alpe d’Huez op Bergwandelroutes.

CategorieënFranse Alpen Isère
Martijn
Martijn

Bonjour! Ik ben Martijn, blogger en oprichter van Frankrijk Puur. Van jongs af aan kom ik graag in Frankrijk. Door mijn studie Franse Taal & Cultuur ben ik nog meer van het land en de Franse gewoontes gaan houden.

Vragen, opmerkingen, tips? Neem contact op via martijn@frankrijkpuur.nl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *