Bouches-du-RhôneProvence-Alpes-Côte-d'Azur

Wandeling in de schilderachtige Alpilles: Caisses de Jean-Jean

De Alpilles kun je met recht een schilderachtige streek noemen. Als je de werken van Vincent van Gogh een beetje kent, dan weet je dat hij veel olijfboomgaarden schilderde. Een groot deel daarvan is gemaakt in de Alpilles, een bergketen ten oosten van Arles. We maakten er een wandeling door het idyllische landschap en waanden ons in een schilderij van Van Gogh.

Streektips

Wil je ook wandelen in de Alpilles? Misschien heb je wat aan deze tips!

De grillige takken van een olijfboom, het kronkelende lijnenspel van de rotsen in de omgeving, de kleurrijke velden met klaprozen en brem, het is niet moeilijk te bedenken waarom Van Gogh hier zo geïnspireerd werd om te schilderen. Een van de wandelingen die we tijdens ons verblijf op camping Huttopia Fontvieille maakten, was in de buurt van het dorp Mouriès. Deze plek staat ook wel bekend als de officieuze olijfolie-hoofdstad van de streek, vanwege het feit dat in de omliggende velden een bijzonder groot aantal olijfboomgaarden te vinden is.

Wanneer we de auto aan de noordkant van het dorp achterlaten op Parking du Castellas en beginnen met wandelen, ligt er gelijk al een boomgaard aan onze linkerhand. Hoe hoger we stijgen naar het eerste topje van vandaag, Le Castellas op 118 meter hoogte, hoe meer we over de omgeving heen kunnen kijken. Al snel zien we dat de omgeving bezaaid ligt met velden vol strak uitgelijnde olijfbomen. Het uitzicht reikt hier nog verder, want in de verte zien we ook het kasteel van Baux-les-Provence liggen, waar we een paar dagen eerder een bezoek aan brachten.

Oppidum

Het heuveltje Le Castellas was een voorproefje van ons eigenlijke doel van deze wandeling, Les Caisses de Jean-Jean. Deze opmerkelijke hoogvlakte vormt het decor van een opgraving die de resten van een prehistorisch oppidum bloot heeft gelegd. We bereiken het door na een stukje over de D24 tussen de olijfbomen door te hebben gewandeld weer de kleurrijke garrigue in te duiken en omhoog te lopen tot iets meer dan 100 meter hoogte. Als we om ons heen kijken zien we al snel hoe strategisch dit oeroude dorp gelegen was, beschermd tussen twee steile rotswanden aan weerskanten. Best bijzonder dat deze plek na de eerste eeuw voor Christus verlaten werd en vervolgens nooit opnieuw bewoond was. In de tweede eeuw voor Christus waren de Romeinen in de streek gearriveerd, niet duidelijk is of ze de bewoners van het dorp met harde hand verdreven of dat deze aangetrokken werden door de rijkdom en stabiliteit die het Romeinse Rijk boden. In die tijd groeiden het nabijgelegen Arles en Glanum uit tot belangrijke steden.

We lopen tussen de opgegraven huizen en versterkingen door. Wie waren die mensen die hier ooit leefden, waar vulden ze hun dagen mee? Waarom trokken ze weg van deze plek, die er in onze tijd heel idyllisch uitziet? Veel tijd om langer stil te staan bij dit soort vragen is er niet, onze kleine man wordt wat ongeduldig in de draagzak. Verder dus maar weer, langs de rotswand die populair is onder klimmers en waar ook vandaag een aantal rotsklimmers hun kunsten vertonen. Ergens halverwege de verder kale rotswand groeit een struik klimop, vanaf een afstandje gezien lijkt het wel wat op een enorm groot groen hart. Als snel komen we aan de westkant van de hoogvlakte en dalen we langzaam af naar een gebied met nog veel meer olijfboomgaarden. Deze zijn wel heel pittoresk, met duizenden bloeiende klaprozen aan de voet van de oude stammen. Over de geasfalteerde Route de Servanes lopen we tussen de velden terug naar de auto. Onderweg genieten we volop van het voorjaar dat hier uitbundig begonnen is: bermen en weilanden vol bloeiende klaprozen, brem, lavendel, munt, zonneroosjes en geraniums.

Gratis ebook over Frankrijk

ABONNEER OP DE NIEUWSBRIEF MET FRANKRIJKTIPS EN ONTVANG EEN GRATIS EBOOK

  1. renilda vrijsen zegt:

    je blijft me laten hongeren om nog meer van frankrijk te ontdekken,blijf super enthousiast over elke blog die je maakt doe zo voort

    1. Een versterkte plek ten tijde van de Kelten, net voor de Romeinen Frankrijk veroverden. Vaak op een heuvel, en omringd met stenen muren. Soms was het een compleet dorp, soms ook gewoon een plek waar de omringende bewoners zich konden terugtrekken in tijden van oorlog.

Geef je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Misschien vind je dit ook interessant