Vouvant, middeleeuws vestingdorp in de Vendée

Het dorpje Vouvant ligt genesteld in een bocht van de rivier de Mère, omringd door een rotsachtige helling en hoge muren. Tijdens onze reis naar de Charente-Maritime laten we ons betoveren door de smalle straatjes, de indrukwekkende romaanse kerk en het uitzicht op de verdedigingswerken.

Het was omstreeks het jaar 1000 dat de toenmalige hertog van Aquitaine en graaf van Poitou, Willem de Grote, hier aan het jagen was en gecharmeerd raakte van dit strategische plekje aan de rivier. Hij liet er een kasteel en klooster bouwen, die laatste stond onder beheer van de abdij van Maillezais. Het kasteel moest de streek verdedigen tegen invallen van vikingen die sinds ongeveer de achtste eeuw regelmatig plaatsvonden. Het allereerste kasteel en het dorp dat er ontstond hadden verdedigingswerken van aarde en hout, een eeuw later werden die ingewisseld voor stevigere muren waarvan grote delen tegenwoordig nog steeds bestaan.

Église Notre-Dame-de-l’Assomption

We zijn hier vooral naartoe gereden voor een stevige lunch, die vinden we in het enige restaurant dat in het voorseizoen geopend is, de Auberge de Maitre Pannetier, dat een prima en betaalbaar dagmenu aanbiedt, met een salade de gésiers, bœuf bourguignon aux tagliatelles en profiterolles. Maar na deze voedzame maaltijd is het ook hoog tijd om dit leuke dorp verder te ontdekken. We beginnen bij de kerk, die gezien de grootte van het dorp behoorlijk uit de kluiten gewassen is. Van de oorspronkelijke kerk uit de elfde eeuw resteren alleen nog drie bogen in het schip, tegenwoordig afgesloten van de eigenlijke kerk en in gebruik als expositieruimte. Het voorste deel van de kerk dateert deels uit de twaalfde eeuw en uit de vijftiende en zeventiende eeuw. In de negentiende eeuw werd de toen vervallen kerk weer grootscheeps gerestaureerd. Opvallend aan de kerk zijn met name het portaal met deels twaalfde-eeuwse (onderkant) en deels vijftiende-eeuwse elementen, rijk versierd, en de crypte, waarin een film wordt vertoond over de geschiedenis van de kerk. De onderkant van het portaal bestaat vooral uit dierlijke en menselijke figuren, de nieuwere bovenkant vertelt het verhaal van het Laatste Avondmaal en de Hemelvaart.

We lopen verder en steken het riviertje even over via de middeleeuwse brug, voor een blik op het dorp. Daardoor zien we het lavoir (wasplaats) liggen, dat nog tot 1970 als zodanig gebruikt schijnt te zijn. Vervolgens gaan we via de Rue Basse des Remparts naar de Porte de la Poterne, een belangrijk onderdeel van de oude verdedigingswerken. Vanaf de brug over de Mère heb je een mooi uitzicht op de oude muren. Je kunt er ook helemaal langs lopen, in de richting van de Tour Mélusine. Die laatste is een van de andere bezienswaardigheden van het dorp. Het is een overblijfsel van het kasteel dat de machtige familie Lusignan – die in de twaalfde eeuw het bezit over de plek verkreeg – had laten bouwen. Je kunt het tegenwoordig bezoeken voor een klein bedrag, vanaf de top heb je een weids uitzicht over het dorp en de streek. Als wij er zijn is het helaas nog gesloten, maar voor ons is het ook hoog tijd om onze trip richting de Charente-Maritime te vervolgen, om op tijd op onze bestemming te zijn. Vouvant werd daarmee voor ons een fijne tussenstop, een dorp dat zeker een omweg waard is.