Puy de Sancy: het dak van de Auvergne

door Martijn
4257 keer gelezen

Op het hoogste punt van de Auvergne lopen smalle bergpaadjes langs ijzingwekkende afgronden. Een wankel evenwicht voor de wandelaar die zich een weg baant door dit prachtige landschap, dat soms doet denken aan het ruige IJsland. Een wankel evenwicht is er bovendien tussen de verschillende bestemmingen die deze bergketen heeft. Toerisme en natuur staan hier vaak lijnrecht tegenover elkaar.

advertentie

Berggids en geoloog Jean Michel Bernardon wijst me regelmatig op de smalle scheidslijn tussen de twee: als je links kijkt zie je de pistes van het skigebied van Le Mont-Dore, en als je rechts kijkt de ruige natuur van de Vallée de la Fontaine Salée, een gletsjerdal met tal van mineraalrijke bronnen, vandaar de naam. Daar tussenin voert een smal pad met houten treden je van het kabelbaanstation naar de top van de Puy de Sancy. Een pad dat jaarlijks wordt betreden door meer dan honderdduizend toeristen, het merendeel in het hoogseizoen. Vandaag, eind mei, op een van de eerste zonnige dagen van het jaar, is er van al die toeristen echter nog weinig te merken.

De kabelbaan naar boven, waarvandaan het nog een kwartiertje lopen is naar de top.

De kabelbaan naar boven, waarvandaan het nog een kwartiertje lopen is naar de top.

Natuur en toerisme strijden om een plekje. Aan de linkerkant de skipistes...

Natuur en toerisme strijden om een plekje. Aan de linkerkant de skipistes…

...en aan de rechterkant het beschermde natuurgebied.

…en aan de rechterkant het beschermde natuurgebied.

De hoogste tijd dus voor de beheerders van dit park om de invloed van de winter op de paden en constant eroderende rotshellingen op te nemen. We ontmoeten twee beheerders die vandaag eropuit trekken om het pad te inspecteren en hier en daar te herstellen. De berg moet klaargemaakt worden voor al die duizenden toeristen, waarvan velen het niet zo nauw nemen met de regels die hier gelden. Om de erosie te beperken zijn naast de aangelegde paden ook touwen gespannen en staan her en der borden waarmee wordt aangespoord om toch vooral op de paden te blijven. Het schijnen met name de Fransen zelf te zijn die hier wat lacherig mee omspringen. Onderweg komen we ook een berg-gendarme tegen met zijn hond, die een rondje over de Puy de Sancy loopt. Dat hun taak niet zonder gevaar is blijkt wel uit het feit dat enige tijd geleden nog enkele van zijn collega’s om het leven kwamen bij een lawine in de Alpen. Zowel in de winter als in de zomer hebben ze hun handen vol aan toeristen die hun eigen ski- en wandelkunsten overschatten, zo vertelt hij.

De berg-gendarme en zijn hond inspecteren de omgeving.

De berg-gendarme en zijn hond inspecteren de omgeving.

Vanaf de top van de Puy de Sancy heb je een overweldigend uitzicht over de wijde omgeving. Je ziet de Puy de Dôme uiteraard, richting het noorden, maar ook de zuidelijker gelegen Monts du Cantal, met de Puy Mary als bekendste punt. Daartussen strekt zich een hoogvlakte uit. Ik neem er alle tijd om de omgeving in me op te nemen en te luisteren naar de vele verhalen die Jean Michel me vertelt. Over zijn leven, dat zich grotendeels in de natuur afspeelt, als het niet in Frankrijk is dan wel in Scandinavië, maar vooral over zijn regio, de Auvergne. Aan de hand van zijn grootouders en ouders ontdekte hij de mooiste plekjes, en leerde hij de flora en fauna kennen. Hoewel de Puy de Sancy, waar we nu lopen, de hoogste berg is, is de bergketen die we aan de overkant zien, rond de Puy Mary, minstens zo interessant, ook uit geologisch oogpunt. Het is namelijk de grootste stratovulkaan van Europa, oftewel een vulkaan die in de loop der tijd door verschillende uitbarstingen beetje bij beetje is aangegroeid.

De Monts du Cantal, met in het midden de Puy Mary.

De Monts du Cantal, met in het midden de Puy Mary.

We besluiten de afdaling vanaf de Puy de Sancy niet met de kabelbaan, maar wandelend te doen. Dat neemt zo’n anderhalf uur in beslag, en onderweg is er weer genoeg gelegenheid voor allerlei bijzondere verhalen. We lopen door het Val de Courre, dat in de winter het decor is van alpinisten die hier de steile bergwanden met hun ijspikkel en touwen bedwingen. Ooit leerde ook Jean Michel op deze rotswanden de kunst van het bergbeklimmen. Vandaag de dag is dat hier echter ‘s zomers niet meer toegestaan, vanwege het natuurbeheer. Tussen de rotsen huizen allerlei soorten vogels en kleine gronddieren. Geregeld moeten natuurbeheerders echter nog optreden tegen klimmers die hier al jaren komen, en hun plekje niet zo gemakkelijk afstaan. Onderweg zien we marmotten schichtig wegschieten achter rotsen, en verschijnen twee dwergarenden boven de bergkam. En dat terwijl ik eerder, boven, ook al een zeldzame rode rotslijster en zijn vrouwtje op de gevoelige plaat wist vast te leggen. Een unicum, zo verzekert Jean Michel me.

De rode rotslijster laat zich over het algemeen niet graag fotograferen, maar vandaag zet hij zijn beste beentje voor.

De rode rotslijster laat zich over het algemeen niet graag fotograferen, maar vandaag zet hij zijn beste beentje voor.

Wanneer we beneden bij het dalstation van het skigebied aankomen lopen we nog langs de ruïnes van een zomerverblijf van boeren uit vroeger tijden. Hierin is een gedenksteen geplaatst voor drie verzetsstrijders die in de Tweede Wereldoorlog hier werden vermoord en verbrand. Een droeve herinnering temidden van een van de meest bijzondere landschappen van Frankrijk.

Werken aan de weg..

Werken aan de weg..

De Puy de Sancy is per kabelbaan te bereiken vanaf de parkeerplaats bij het Station du Mont-Dore. Kijk voor ticketprijzen en openingstijden op deze website. De beste manier om dit gebied te verkennen is naar boven met de kabelbaan, en naar beneden wandelen, de afdaling is mogelijk via een westelijke of oostelijke route.

Mijn tips voor accommodaties

Met deze tips voor accommodaties haal je het meeste uit je vakantie in Frankrijk. Waar ben je naar op zoek?
 
- Vakantiehuisjes
- Campings
- Natuurcampings
- Nederlandstalige vakantieparken
- Hotels of chambres d'hôtes

Locatie:

Lees ook:

3 reacties

Margriet 18 juni 2016 - 13:45

Leuk artikel! Ik heb het voorrecht & geluk al meer dan 8 jaar aan de voet van de Puy de Sancy (in Le Mont-Dore) te wonen. Qua afdalen zou ik vooral de nadruk op de Val de Courre willen leggen. De andere afdaling – over de skipiste – is een stuk minder mooi (eigenlijk gewoon lelijk) en lastig door de kleine rollende steentjes.

Reply
Martijn
Martijn 19 juni 2016 - 18:05

Bedankt voor je aanvulling! En ben jaloers op je mooie woonplekje.. 🙂

Reply
Jan Boersma 9 juli 2017 - 20:38

In 1994 stonden we op een camping aan Lac Jambon. Door een enorm onweer ontstond een blokkade op de helling, die het uiteindelijk begaf, de modderstromen die daarna naar besneden kwam, zorgende voor veel chaos in het dorp vlakbij de camping en overstroomde de camping naast de onze. De bedding van de stroom vanaf de Puy naar het dal bleek in de dagen daarna, behoorlijk veranderd. Dat vertelde de gids waarmee we een week later naa boven zijn gewandeld, hij kende het niet weer terug.
De week daarna zijn we via de kabelbaan toch bovenop geweest, fantastische ervaring? En een vakantie om nooit te vergeten.

Reply

Plaats een reactie

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Accepteren Lees meer

Gratis Frankrijk-tips

Ontvang wekelijks nieuwe tips van Frankrijk Puur in je mailbox

P.S. Heb jij het boek Frankrijk Puur al besteld?
Met tips voor 50 bestemmingen om het pure Frankrijk te ontdekken.