P

Pont-en-Royans, kleurrijk dorp tussen rivier en rotsen

Pont-en-Royans

Het Vercorsmassief rijst op in het landschap van de Franse vooralpen als een natuurlijke vesting. Aan de voet van de rotswanden aan de westelijke kant, genesteld in een smalle opening tussen de kliffen, vind je het leuke dorp Pont-en-Royans. Dankzij de strategische ligging al jaren een belangrijke doorgangsplaats voor reizigers die verder richting de Alpen gingen. Grootste bezienswaardigheid van het dorp zijn de zogenaamde maisons suspendues, huizen met balkons die hoog boven het water van de Bourne uitsteken.

Het ontstaan van Pont-en-Royans heeft dan ook alles te maken met die rivier. De naam zegt het al een beetje, in de begindagen werd er hier een brug over de rivier gebouwd, in de landstreek Royans. Op die brug hief men tol, en omdat het zo’n belangrijke doorgang vormde, zorgde dat voor veel inkomsten. Dat trok meer mensen aan, en al snel verrezen er aan beide zijden van de rivier allerlei huizen. Het water van de rivier de Bourne, dat iets hoger bergopwaarts flink onrustig kan zijn en voor diepe gorges heeft gezorgd, vormde in meerdere opzichten de levensader voor de inwoners van het dorp.

Vanuit hun huizen aan het water bouwden ze handige constructies waarmee ze in de rivier konden vissen. Onderaan de huizen waren kleine kelders met bassins, waar de gevangen vissen vers gehouden konden worden. En met behulp van emmers konden ze zo hun drinkwater uit de rivier naar boven takelen. Met hygiène namen ze het in die tijd nog niet zo nauw, want op de balkons die boven het water hingen werden ook wc’s gebouwd, die zo uitkwamen in het ‘frisse’ water van de Bourne. En dan wasten ze ook nog hun kleren in het water van de rivier, iets verderop!

Uitzicht

Vandaag de dag zijn er nog enkele van die wc’s in originele staat bewaard gebleven. Omdat we hier ontvangen worden door het plaatselijke Office de Tourisme krijgen we een unieke mogelijkheid om even in zo’n oud huis aan het water te kijken, en een blik te werpen in een van de nog overgebleven balkon-wc’s. Normaal niet toegankelijk, maar het hebben van een reisblog over Frankrijk opent soms bijzondere deuren voor je in la douce France. We krijgen tenslotte nog wat tips voor een rondwandeling door het dorp mee en lopen vervolgens een rondje door Pont-en-Royans. Natuurlijk beginnen we bij het uitzicht op de kleurrijke huizen die vanaf beneden bijna op kleine flats lijken, met soms wel zeven verdiepingen. Het beste kun je vanaf de brug naar beneden afdalen langs de rivier, aan de zuidoever. Zo heb je het mooiste zicht op de hoge huizen aan de rivier.

Als we beneden bij het steenachtige strandje aan de rivier komen zien we nog iets bijzonders: twee duikers maken zich op om het heldere en diepe water van de Bourne te gaan verkennen. De oever van de rivier is sowieso een leuke plek, je vindt er tal van picknicktafeltjes waarop de locals gezellig komen eten en drinken, terwijl de kinderen in het nu rustige water van het riviertje spelen en naar mooi gevormde steentjes zoeken.

Musée de l’Eau

Maar Pont-en-Royans heeft meer te bieden dan alleen de overhangende huizen. Dat ontdek je al snel als je de rivier beneden weer oversteekt en verder loopt. We komen dan bijvoorbeeld langs het Musée de l’Eau, in een oud industrieel pand waar vroeger onder andere een zijde-fabriek gevestigd was, dat z’n energie uit het water van de rivier haalde. In het museum krijg je een beeld van de veelzijdige manier waarop water een rol speelt in het leven van mensen.

Verderop, aan de overkant van de hoofdstraat die dwars door het dorp loopt, treffen we de overblijfselen van het middeleeuwse centrum van Pont-en-Royans. Je ziet onder meer de resten van een oude poort en andere verdedigingswerken. Ook het religieuze verleden komt aan bod. Zo lopen we door de Rue du Temple, genoemd naar een protestantse kerk die hier door de toenmalige in meerderheid protestantse bevolking van de zestiende eeuw werd gebouwd. In de negentiende eeuw besloot het parlement in Grenoble tot de vernietiging van alle protestantse kerken in de Dauphiné. Nu is het daardoor alleen de naam van de straat nog die laat weten dat er hier vroeger zo’n temple stond. Ook in dit deel van het dorp staat l’horloge, een klokkentoren waarvan de voet dateert uit de veertiende eeuw en deel uitmaakte van de verdedigingswerken.

We sluiten onze wandeling aan dit leuke en rustige dorpje af met een bezoekje aan de ijswinkel die ons aangeraden werd, aan de place de la Halle. Niet te missen op een warme dag als vandaag!

Pinterest

Vond je dit een handig en interessant artikel? Bewaar het dan op je Pinterest!

Martijn
Martijn

Bonjour! Ik ben Martijn, blogger en oprichter van Frankrijk Puur. Van jongs af aan kom ik graag in Frankrijk. Door mijn studie Franse Taal & Cultuur ben ik nog meer van het land en de Franse gewoontes gaan houden.

Vragen, opmerkingen, tips? Neem contact op via martijn@frankrijkpuur.nl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *