Mosselen eten in Barfleur

Het vissersplaatsje Barfleur is er een om in te lijsten. Je vindt dit dorp, een van de mooiste van Frankrijk, aan de noordoostkant van het schiereiland Cotentin, aan het eind van de Val de Saire. Het heeft mooie bezienswaardigheden zoals een zeventiende-eeuwse kerk, enkele middeleeuwse stenen huizen, en een schilderachtige vuurtoren. Maar vooral de ligging en de kades aan de natuurlijke baai zijn de troeven van dit dorp.

Ooit was Barfleur een van de drie grootste havens van Normandië. In de twaalfde eeuw had het zelfs zo’n tienduizend inwoners. Het was ook in die tijd dat Richard Leeuwenhart vanaf hier naar Engeland vertrok om zich daar tot koning te laten kronen. De honderdjarige oorlog, waarin het meermaals werd geplunderd, luidde de neergang in. Naar verluidt telde het plaatsje daarna, halverwege de vijftiende eeuw, nog slechts dertig huishoudens. In de loop der tijd groeide de voorspoed van het dorp weer wat door de bouw van schepen.

Reddingsboten

Doordat het behoorlijk tekeer kan gaan in de wateren rondom Barfleur, waren er geregeld scheepsrampen. In 1865 kwam hier daarom een van de eerste Franse reddingsposten van de Société centrale de sauvetage des naufragés, de Franse reddingsmaatschappij. Aan de oostkant van de kerk vind je nog het gebouw van deze reddingsdienst, inclusief rails voor het te water laten van de boot.

We bezoeken Barfleur aan het begin van de herfst. In alle rust maken we een wandeling door de straatjes, om allereerst de kerk te bekijken. Zoals in meer Franse vissersplaatsen hangt er een boot pontificaal in het koor. Onder het meubilair bevinden zich zeven stukken die als monument zijn geklasseerd, waaronder een schilderij van de Visitatie (het bezoek van Maria aan Elizabeth) door de Vlaamse schilder Maarten de Vos uit het einde van de zestiende eeuw.

Vervolgens lopen we een stuk over de kade van Barfleur en bewonderen de boten die aangemeerd liggen, tot we uitkomen bij de cour Sainte-Catherine, een hofje dat omringd wordt door enkele huizen uit de veertiende en vijftiende eeuw. De huizen hebben nog enkele typische stenen renaissancevensters en -deurposten. Hoewel het een minuut of tien lopen is, is het een aanrader om ook nog even naar de overkant van de baai te gaan, waar een witte vuurtoren staat. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op het oude dorp en de bootjes die in de haven voor anker liggen.

Blonde de Barfleur

Ons bezoek sluiten we af met een lunch bij een van de restaurantjes die zich aan de kade bevinden. We kiezen voor La Bohème, die allerlei traditionele Normandische gerechten op de kaart heeft. Sinds jaar en dag kun je in Barfleur terecht voor de zogenaamde Blonde de Barfleur, een kleine mosselsoort die als een van de weinigen in Frankrijk nog wild gevangen wordt, waar andere mosselen meestal uit de teelt komen. Helaas zijn de mosselbanken rondom Barfleur al sinds 2015 op mysterieuze wijze vrijwel leeg, waardoor de vangst ook in 2022 verboden was. Waar het precies aan ligt weet niemand, de speculaties gaan van veranderingen in de wind en het klimaat tot een bacterie als oorzaak. We moeten het dus doen met een pannetje ‘gewone’ mosselen, die overigens ook nog steeds erg goed smaken. Vooraf neem ik een plankje gegratineerde oesters, en het dessert bestaat uit een prima crêpe met appels, ook typisch Normandisch. Een goede bodem voor de rest van de dag.

close

Gratis ebook?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang het ebook '10 roadtrips in Frankrijk' twv €7.50
SHOP
close

Gratis ebook?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang het ebook '10 roadtrips in Frankrijk' twv €7.50
Scroll naar boven
Close