Abbaye de Boschaud, vervallen abdij bij Villars in de Dordogne

door Martijn
407 keer gelezen

Torenhoge gewelven, metershoge muren, een lange kloostergang, de ruïnes van de twaalfde-eeuwse Abbaye de Boschaud laten weinig twijfel over de grandeur van dit voormalige klooster. Midden tussen de bossen van de Périgord Vert, waaraan het zijn naam dankt. De overgebleven koepels, de half-open ruimtes en de verstilde plek waar dit klooster zich bevindt spreken tot de verbeelding. Als je je ogen sluit en je fantasie aan het werk zet, kun je met gemak voor je zien hoe het er vroeger uitgezien moet hebben.

advertentie

De monniken die zich hier aan het begin van de twaalfde eeuw op het platteland terugtrokken hadden aan weinig genoeg. Anders dan bij veel andere abdijen was er niet eens een waterstroompje in de directe omgeving. Voor een watermolen moesten ze naar de Dronne, op een kleine vier kilometer afstand. Door de vele bossen was het een zware klus om het land te bewerken. Des te meer bewonderenswaardig is het dus dat er hier een vrij omvangrijk klooster gebouwd werd.

Ik wist van te voren niet zo goed wat ik moest verwachten, toen ik vanaf Villars de heuvels in stuurde op zoek naar het vervallen klooster waarover ik al eens eerder gehoord had. Hoeveel zal er nog te zien zijn? Een aantal jaar geleden heeft de gemeente Villars de overblijfselen van het klooster zeker gesteld en toegankelijk gemaakt. Een richtingwijzer aan de kant van de weg helpt me dan ook de plek te vinden en brengt me via een smal weggetje naar de ruïnes. Er is niemand anders als ik naar de eeuwenoude muren toeloop.

Archief

Omdat bij plunderingen in de tijd van de godsdienstoorlogen het archief verloren is gegaan, weten historici weinig over de geschiedenis van het klooster. Wie waren de abten, hoe waren de verhoudingen met andere kloosters in de buurt, hoeveel monniken woonden hier? Het blijft gissen, wat we wel weten is dat ten tijde van de Revolutie er nog slechts één monnik in het gedeeltelijk herbouwde klooster verbleef. Die moest het veld ruimen, en vervolgens was het nog korte tijd in gebruik als woonruimte en stallen, totdat de gebouwen nog verder in verval raakten en langzamerhand overwoekerd werden.

Wat is er zo bijzonder aan de Abbaye de Boschaud? Bouwkundig gezien is het een typisch cisterciënzer klooster. Sober, weinig versieringen, weinig comfort. Maar met enkele bijzonderheden, waarvan de koepels van het dak van de kerk het meest noemenswaardig zijn. Van die koepels is bij het koor van de kerk nog een groot deel te zien, maar men vermoedt dat er nog meerdere andere koepels geweest moeten zijn, ook boven het schip. Door die koepels is het bouwwerk een mooie vermenging tussen de traditionele kloosterbouw en de lokale architectuur.

Bezoek

De ruïnes van de abdij zijn vrij toegankelijk vanaf een kleine parkeerplaats aan de kant van de weg. Je kunt op je eigen tempo over het terrein lopen en zo in alle rust de oude muren en gebouwen verkennen. De rustige omgeving in combinatie met de vergane glorie die de stenen muren uitstralen, nodigt uit tot een moment van bezinning. Door het lokale toeristenbureau worden ook regelmatig rondleidingen met gids georganiseerd.

Mijn tips voor accommodaties

Met deze tips voor accommodaties haal je het meeste uit je vakantie in Frankrijk. Waar ben je naar op zoek?
 
- Vakantiehuisjes
- Campings
- Natuurcampings
- Nederlandstalige vakantieparken
- Hotels of chambres d'hôtes

Locatie:

Lees ook:

Plaats een reactie

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Accepteren Lees meer

Gratis Frankrijk-tips

Ontvang wekelijks nieuwe tips van Frankrijk Puur in je mailbox

P.S. Heb jij het boek Frankrijk Puur al besteld?
Met tips voor 50 bestemmingen om het pure Frankrijk te ontdekken.